Αφορμή του συγκεκριμένου άρθρου είναι να διατυπώσω τις απόψεις αλλά και τους προβληματισμούς μου σχετικά με τη πρόσφατη ανακοίνωση των Δημοσίων Έργων για τη μεταστέγαση του Ανώτερου Ξενοδοχειακού Ινστιτούτου Κύπρου (ΑΞΙΚ). Στις 20 Σεπτεμβρίου το τμήμα Δημοσίων Έργων εξέδωσε την Πρόσκληση Ενδιαφέροντος για τη μεταστέγαση του ΑΞΙΚ. Κατά την άποψή μου δύο είναι τα βασικά ζητήματα που προκύπτουν: αφενός η εμφανής παθογένεια της όποιας στρατηγικής μας και αφετέρου η ιεράρχηση των προτεραιοτήτων μας.

Η μεταφορά του ΑΞΙΚ αφενός οφείλει να λαμβάνει υπόψη τις συνθήκες και την προοπτική αναβάθμισής του ως ίδρυμα και αφετέρου την επίδραση που θα έχει στην τοπική κοινωνία που θα μεταστεγαστεί. Δεν θα έπρεπε να μιλάμε για πρόσκληση δήλωσης ενδιαφέροντος ιδιοκτητών ακινήτων αλλά για πρόσκληση παρουσίασης επιχειρημάτων από τις ενδιαφερόμενες πόλεις. Δεν είναι η άμεση μεταστέγασή του η πρώτη προτεραιότητα αλλά η μακροπρόθεσμη αναβάθμισή του και ο ορθός σχεδιασμός. Αρχικά θα όφειλε να εξεταστεί σε ποιά πόλη θα έπρεπε να μεταφερθεί.

Καταθέτω λοιπόν μια προσωπική άποψη, το ΑΞΙΚ πρέπει να μεταστεγαστεί στην Πάφο και οι λόγοι είναι πολλοί αλλά και τεκμηριωμένοι.

Καταθέτω λοιπόν μια προσωπική άποψη, το ΑΞΙΚ πρέπει να μεταστεγαστεί στην Πάφο και οι λόγοι είναι πολλοί αλλά και τεκμηριωμένοι. Μεταξύ άλλων θα αναφέρω αυτούς που κατά την άποψή μου είναι βασικοί:

  1. Σε μια επαρχία που προσελκύει το 33% των τουριστών που επισκέπτονται την Κύπρο κάθε χρόνο, με πέραν του 1 εκατομμυρίου τουριστών δεν είναι αυτονόητη η παρουσία Ξενοδοχειακού ινστιτούτου;
  2. Σε μια επαρχία με 28.000 κλίνες δεν παρουσιάζονται εκείνες οι προοπτικές άμεσης εργοδότησης και αξιοποίησης του ανθρώπινου δυναμικού που θα αποφοιτεί από το ΑΞΙΚ αλλά και κατά τη διάρκεια σπουδών τους;
  3. Σε μια επαρχία που έχει επενδύσει στον Τουρισμό, που έχει αποκτήσει μια εμπειρία δεκαετιών δεν θα είναι χρήσιμη η ενσωμάτωση των τεχνογνωσίων και του εκσυγχρονισμού που θα παρέχει το ΑΞΙΚ; Αλλά και αντίστροφα, δεν θα είναι ευχής έργο η πολύχρονη εμπειρία του υψηλού επιπέδου παροχής υπηρεσιών της Πάφου να τύχει εκμετάλλευσης από το ίδρυμα;
  4. Η παρουσία του Διεθνούς αερολιμένα στην Πάφο δεν παρέχει την προοπτική προσέλκυσης ΚΑΙ ξένων σπουδαστών αναγάγοντας το ΑΞΙΚ σε ένα διεθνούς φήμης ινστιτούτο; Δεν θα έπρεπε αυτό να είναι ένα από τα βασικά μας μελήματα;
  5. Σε μια επαρχία που τα τελευταία 10 χρόνια έχει κατακρεουργηθεί (σε πολύ μεγαλύτερο βαθμό από άλλες) με την υψηλότερη ανεργία ανά το παγκύπριο δεν θα είναι η μεταφορά του ΑΞΙΚ ένα πρώτο τονωτικό;

Απευθύνω έκκληση λοιπόν στο Δημοτικό Συμβούλιο Πάφου, να θέσει ως ύψιστη προτεραιότητά του τη διερεύνηση οικοδομών που μπορούν να μεταστεγάσουν το ΑΞΙΚ!

Οι διαφωνίες μου με τον τρόπο και τα χρονοδιαγράμματα της προκήρυξης αναπτύσσονται στη συνέχεια. Ίσως να μπορούν να ανατραπούν ίσως και όχι. Οφείλουμε παρόλα αυτά να δράσουμε, έστω και με τα υφιστάμενα δεδομένα, άμεσα. Απευθύνω έκκληση λοιπόν στο Δημοτικό Συμβούλιο Πάφου, να θέσει ως ύψιστη προτεραιότητά του τη διερεύνηση οικοδομών που μπορούν να μεταστεγάσουν το ΑΞΙΚ αλλά και να παρέχει όλες τις απαιραίτητες διευκολύνσεις/επισπεύσεις σε έκδοση πιστοποιητικών σε ιδιώτες που ενδιαφέρονται. Είναι μείζονος σημασίας να καταθέσουμε προτάσεις τεκμηριωμένες και χωρίς ελλείψεις. Να εμπλέξουν όλους τους οργανωμένους φορείς,το ΕΒΕ Πάφου (ήδη το ΕΒΕ Λευκωσίας έχει τοποθετηθεί υπέρ της παραμονής του ΑΞΙΚ στη Λευκωσία), το Σύλλογο Αρχιτεκτόνων, Πολιτικών Μηχανικών, οργανωμένα σύνολα και τοπικές αρχές, να συνδράμουν όλοι με τεκμηριωμένες προτάσεις ως προς τη χωροθέτηση του ΑΞΙΚ στην πόλη μας. Τέτοιοι πρέπει να είναι οι στόχοι μας, μακροπρόθεσμοι, τεκμηριωμένοι αλλά και λογικοί. Αυτό οφείλει να αποτελεί την κοινή και πρώτιστη επιδίωξή μας, να εργαστεί μια πόλη ολόκληρη για να το πετύχουμε.

Αντί να εξετάζουμε το σε ποιά πόλη μπορεί και πρέπει το ΑΞΙΚ να μεταφερθεί, εξετάζουμε την άμεση μεταστέγαση, λες και πρόκειται για εξαγωγή δοντιού ή για την στέγαση εμπορευματοκιβωτίων.

Η εμφανής παθογένεια της ίδιας της διαδικασίας προκύπτει ακόμα και από μια απλή ανάγνωση της πρόσκλησης. Πρόκειται ουσιαστικά για ένα πολύ τεχνικό κείμενο με αρκετές προϋποθέσεις αλλά και κριτήρια. Επισυνάπτεται ένα πολύ (ίσως και υπερβολικά) συγκεκριμένο Κτιριολογικό πρόγραμμα και απαιτούνται ασφυκτικά χρονοδιαγράμματα. Οι ενδιαφερόμενοι οφείλουν να καταθέσουν τις προτάσεις τους μέχρι 21 Οκτωβρίου 2016 και θέτουν ως χρόνο παράδοσης της οικοδομής το αργότερο μέχρι τον Σεπτέμβριο του 2017. Όσο αδιανόητο και αν φαντάζει το Τμήμα Δημοσίων Έργων αναμένει ότι υπάρχουν αυτή τη στιγμή στην Κύπρο αρκετές οικοδομές πέραν των 15.000τ.μ. με πιστοποιητικό ενεργειακής απόδοσης, πιστοποιητικό στατικής επάρκειας και άδειας χρήσης ως σχολής τριτοβάθμιας εκπαίδευσης και που να πληρούν το κτιριολογικό πρόγραμμα. Η άλλη (απίθανη) περίπτωση θα είναι κάποιος να είχε προνοήσει και να προχώρησε στην εκπόνηση ενός τόσο συγκεκριμένου κτιριολογικού προγραμμάτος (δια μαγείας) και ήδη να έχει ξεκινήσει τη διαδικασία ανέγερσης της οικοδομής.

Απουσιάζει εντελώς η ιεράρχηση προτεραιοτήτων, η παρουσία ποιοτικών κριτηρίων αλλά και η στρατηγική. Συζητάμε για το Ανώτερο Ξενοδοχειακό Ινστιτούτου της χώρας μας, μιας χώρας κατεξοχήν τουριστικής, το οποίο θα έπρεπε να φιλοδοξούμε να αναδείξουμε ως το φυτώριο εξειδικευμένων επαγγελματιών στην παροχή υπηρεσιών. Αντί να εξετάζουμε το σε ποιά πόλη μπορεί και πρέπει το ΑΞΙΚ να μεταφερθεί, εξετάζουμε την άμεση μεταστέγαση, λες και πρόκειται για εξαγωγή δοντιού ή για την στέγαση εμπορευματοκιβωτίων.

Πώς μπορούμε να θεωρούμε ότι η τοποθεσία που θα επιλεγεί δεν είναι άμεση συνδεδεμένη με την επιτυχία του ΑΞΙΚ; Αν οι διαθέσιμες οικοδομές είναι όλες πλησίον βιομηχανικών περιοχών και σε μη Τουριστικές περιοχές αυτό είναι προς το όφελος του ιδρύματος; Όταν αποκλείονται εκ των προτέρων οι επιλογές της ανέγερσης νέας οικοδομής, βασισμένης εξ ολοκλήρου στις προδιαγραφές αλλά και τα ποιοτικά χαρακτηριστικά επιλογής τοποθεσίας πώς μπορούμε να μιλούμε για βήμα προς τα μπροστά;

Τέλος στον άναρχο και ζημιογόνο ανταγωνισμό ποιά πόλη θα αναδειχτεί ο αποκλειστικός τουριστικός προορισμός και ποιά θα καταφέρει πρώτη να “κερδίσει” το καζίνο μέσα από μια λογική καλλιστείων και πλανόδιων πωλητών. Ας μιλήσουμε με επιχειρήματα και ας συνταχθεί – επιτέλους – ένας αναπτυξιακός χάρτης. Ο Τουρισμός της Πάφου για χρόνια αποτέλεσε τον κύριο οικονομικό πνεύμονα ολόκληρης της Κύπρου και ήρθε η ώρα να τον ενισχύσουν αλλά και να της το ανταποδώσουν. Δεν υπάρχει πιο λογική λύση.